| Vertel me eens wat een sneeuwvlok weegt’, |
| vroeg een koolmees aan een duif. |
| ‘Niks en nog eens niks’ was het antwoord. |
| |
| ‘In dat geval moet ik je een wonderlijk verhaal vertellen’, |
| zei de koolmees. |
| |
| ‘Ik zat eens op de tak van een dennenboom, |
| vlakbij de stam, toen het begon te sneeuwen – niet hevig - |
| geen razende sneeuwstorm, nee, |
| gewoon, zoals in een droom, zonder enig geweld… |
| |
| Daar ik toch niets beters te doen had, |
| begon ik de sneeuwvlokken die op de naalden |
| en twijgjes van mijn tak neerdaalden te tellen. |
| Ik was precies bij nummer 3.742.952, toen |
| de 3.742.953e sneeuwvlok op die tak viel . |
| Niks en nog eens niks, zeg je, maar de tak brak af. |
| Na dat verhaal te hebben verteld, vloog de koolmees weg. |
| |
| De duif, sinds de tijd van Noach, een autoriteit op vredes- |
| zaken, dacht een tijdje over het |
| verhaal na en zei tenslotte in zichzelf: |
“Misschien ontbreekt er nog maar de stem van
|
| één mens om tot vrede in de wereld te komen”.
|
| |
| Uit: Synchroniciteit – Jaworski
|
